Eidfjord (Garen)

De camping waar we stonden in Odda was een trekkerscamping, dit betekent over het algemeen dat er alles eenvoudig is. Dat was het ook maar wat een supergezellige camping was het. Aan de ene kant hadden we een Duits gezin en aan de andere kant 4 vrienden uit Polen. Wij waren als eerste en hadden naast onze camper een picknicktafel staan en dat werd een soort “ontmoetingsplek” iedereen schoof aan en wisselde elkaars reizen en wandelingen uit. En zo hebben wij ook weer iets aan ons reisschema aangepast. Toch is het jammer dat als je leuke mensen treft op een camping je elkaar na een dag weer gedag zegt. Maar overigens staan we nu ook weer op een leuke camping en staat er een vader met zoon naast ons, druk bezig met een drone. En aan de praat geraakt over onze camper en zijn Jeep met opbouw.

Vanochtend om 06:00 uur waren we al aan de wandel richting de gletsjer Buerbreen. We zijn zo vroeg vertrokken in de hoop dat we met niet zo veel mensen zouden lopen. Nou maar een berg helemaal voor jezelf dat is toch ook wel lekker hoor. Of misschien kun je ook zeggen, 06:00 uur al op pad…….vakantie? Helaas konden de honden niet mee op de wandeling. Het werd ons afgeraden om honden mee te nemen en achteraf ben ik ook blij dat we het niet gedaan hebben. Ikzelf had op een gegeven moment ook mijn twijfels of ik wel verder wilde, want wat je op gaat moet je ook weer af. En omhoog klimmen met een klimtouw is nog wel te doen, maar ook weer naar beneden daar was ik ook nog niet zo gerust op of mijn handen en de pijn in mijn handen dat wel aan konden. Maar toch doorgezet, want als je dan al zo dichtbij bent wil je ook door natuurlijk. En zo blij dat ik doorgezet heb, want wat is de natuur toch mooi en voel je je op zo’n moment toch nietig. Eenmaal beneden heb ik voor mijn meisje Robin een steenmannetje achtergelaten.

Na de wandeling van de gletsjer zij we gaan rijden en nu in de richting van Geilo. Nog altijd in het mooie nationaal park Hardangervidda.  Langs het hele stuk van de RV13 tussen Odda en Eidfjord liggen overal boomgaarden met appels/kersen maar ook frambozen/bramen en aardbeien, ik noemde het de Betuwe van Noorwegen. Ja en dan moet je natuurlijk wel de lokale bevolking “helpen” en hebben we wat heerlijke kersen van een oud mannetje gekocht. De weg van Odda naar Eidfjord gaat ook helemaal langs de Eidfjord dus dat geeft tijdens het rijden weer de nodige mooie plaatjes, maar als je dan de hoek om komt en een enorm groot duits cruiseschip ziet liggen, dan denk ik jee wat een omgeving vervuiling, maar ja dat denk ik dan. Vanuit de Rv13 gaan wij naar de RV 7 om onze weg naar het noorden te vervolgen en komen we langs een enorme grote brug ( Hardangerbrug) die tussen de rotstunnels is gebouwd om vervolgens in èèn van de rotstunnels een schitterende space-achtige rotonde tegen te komen, je zou er bijna een rondje rotonde voor doen hihi. In Eidfjord zelf houden we even pauze en om de kaart even te bestuderen waar willen we ongeveer gaan slapen en waar gaan we nog even met de honden lopen. Met de honden zijn we gaan wandelen in Simardalen met als uitdaging over een houten brug. Je kent het wel de scenes uit de film waar er zo’n plank breekt van zo’n houten brug…… Nou daar hebben wij geen last van gehad  haha. Daarna zijn we nog doorgereden naar de waterval Vøringsfoss.

Noorwegen is niet alleen het land van de Vikingen, fjorden en prachtige ongerepte natuur maar ook het land van de trollen. Volgens de Noren zijn trollen heel oud en sterk en verstenen ze in het zonlicht. Nog steeds worden markante punten en rotsen zoals zwerfkeien in Noorwegen aan trollen toegeschreven. Hoe hoger we naar het Noorden gaan hoe sterker de mythe en hoe meer we ze gaan tegenkomen. Voor morgen wordt er regen voorspelt en hebben we voor onszelf, na 7 dagen op pad, een rustdag toebedeeld. Een dag van uitslapen en een filmpje kijken als er regen valt.